Olędrzy - (nie)zapomniani sąsiedzi

Historia tych ziem

Wojny prowadzone w początkach stulecia i wielka zaraza panująca w latach 1708-10 doprowadziły do takiego wyludnienia wsi otaczających stolicę wielkopolski, że pojawiło się zagrożenie dla zaopatrzenia Poznania w żywność. Pilną sprawą było więc jak najszybsze znalezienie osadników z zewnątrz.

Olęderscy osadnicy, którzy skorzystali z zaproszeń polskich, szlacheckich właścicieli ziemskich, w okolicach Nekli w latach 1749-1776, Byli przeważnie Niemcami. Trudno jest dokładnie określić, skąd przybyli. Najprawdopodobniej pochodzili z terenu zachodniej wielkopolski i pogranicza wielkopolsko-brandenburskiego oraz wielkopolsko-pomorskiego.

Rakowo

Wieś sołecka. Pierwotnie nazywała się Rakowo Wierzbowe i pod taką nazwą występuje w 1386 roku. Przed 1386 r. Wieś należała do króla Władysława Jagiełły, Który darował ją wojewodzie kaliskiemu - Sędziwojowi Paluce z Szubina. Jego córka - Małgorzata żona wojewody kaliskiego - Macieja z Łabiszynka - około 1407 r, była jeszcze właścicielką rakowa. Około 1520 r. Właścicielami byli Górkowie. W późniejszym okresie rakowo uległo rozdrobnieniu na poszczególne wsie.

W Rakowie istniała Olęderska chata (zbudowana w 1780 roku). Był to budynek o konstrukcji zrębowej, z dachem pokrytym strzechą. Domem opiekował się p. Jan Michalak. Niestety po jego śmierci nie zaopiekowano się tym wyjątkowym zabytkiem, zburzono go w 2009 roku. W Przyborowie zobaczyć można zachowany dom o takiej samej konstrukcji (za: www.przyborowo.powiatgostyn.pl)